Het is vaak moeilijk om je zenuwen in bedwang te houden tijdens een speech of debat. Zeker als je niet geoefend bent. Een veelgemaakte fout is om commentaar op jezelf te geven. Dat kan op allerlei manieren. Verreweg de meeste kunnen we afraden!
Commentaar op jezelf geven kan op verschillende momenten in je betoog. Bijvoorbeeld aan het begin van de eerste termijn in de Raads- of Statenvergadering. Vlak voordat je begint excuseer je je uitgebreid bij je collega’s en toehoorders voor het feit dat je het niet optimaal hebt kunnen voorbereiden. Fout! Want in plaats van sympathie zul je hiermee het tegenovergestelde bereiken. Velen zullen denken dat je je helemaal niet goed hebt ingelezen en vragen zich af waarom zij dan wel naar jou moeten luisteren. Niet doen dus.
Een ander cruciaal moment is tijdens de speech. Op het moment dat de toehoorder middenin het verhaal zit, wordt hij bruusk wakker geschud door jouw woorden: “Oh, nu ben ik iets vergeten.” of erger nog “Sorry, het ging even mis!”. De luisteraar heeft meestal geen flauw idee van wat er mis is en zal jouw opmerking dan ook niet kunnen plaatsen. Het beste is om gewoon door te gaan met je verhaal en als je iets vergeten bent, dit alsnog te vertellen. Laat de metacommunicatie over aan analisten.
En dan het einde. Je hebt het verhaal goed voorbereid. Ondanks de zenuwen komt het prima over en ook technisch gaat er niets mis. Na je laatste woorden ben je zo opgelucht dat dit letterlijk van je gezicht is af te lezen. Met een diepe zucht van opluchting en halfopen mond vertrek je weer naar je plaats. Dit laatste is werkelijk funest. Want hiermee geef je het signaal dat je het niet prettig vond op het podium en veel vaker nog zullen de toehoorders zich afvragen of je wel echt meende wat je zei.
Vergelijk een toespraak op een debat in dezen met een theaterstuk of concert. Wat zou er gebeuren als de acteur of muzikant in kwestie halverwege het stuk uit zijn rol valt en excuses begint te maken naar de zaal. Of een violist die stopt met spelen en met een halfrood hoofd een paar maten terug begint te spelen? Het publiek is hier niet blij mee en terecht. Dit is vaak het verschil tussen de amateur en een professional. Stel jezelf dus de vraag: “Hoe wil jij overkomen bij de eerstvolgende toespraak of debat?”. Straal kracht uit en laat zien dat je weet waar je mee bezig bent / waar je het over hebt.
