Sluiten

Ontvang gratis overtuigtips

Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer

Ik ontvang graag:


Ongeldige invoer

Lijsttrekkerverkiezingen Europees Parlement zijn treurige vertoning

Lijsttrekkerverkiezingen Europees Parlement zijn treurige vertoning

Deze maanden bepalen politieke partijen wie hun lijsttrekker zal zijn tijdens de verkiezingen voor het Europees Parlement in mei volgend jaar. Gelukkig is er in ons land een trend om lijsttrekkers steeds vaker rechtstreeks aan de hand van interne verkiezingscampagnes te kiezen. Vanuit democratisch perspectief is dit natuurlijk het beste. Een politicus moet overtuigend kunnen spreken en mensen voor zich kunnen winnen. De beste test hiervoor is een campagne. Toch wil het maar niet vlotten met de lijsttrekkerverkiezingen voor het Europees Parlement. De campagnes in het algemeen en de debatten in het bijzonder zijn niet aansprekend en maar weinig leden brengen een stem uit. Drie suggesties om dit in de toekomst beter te doen.

 

Timing is cruciaal

Het eerste verbeterpunt is het verplaatsen van deze campagnes naar een beter moment. Nu vinden ze plaats terwijl het gemiddelde partijlid nog helemaal niet bezig is met Europa. Alles en iedereen bereidt zich druk voor op de gemeenteraadsverkiezingen van maart. Om daarnaast ook nog aandacht te vragen voor Europa is simpelweg teveel. Natuurlijk zal men vanuit het partijbureau redeneren dat het belangrijk is om ruim van tevoren vast te stellen wie de lijsttrekker wordt, zodat deze zich goed kan voorbereiden. Maar dat weegt niet op tegen het belang om een debat te voeren op een moment dat je doelgroep er klaar voor is. Idealiter zou een maatschappelijk debat over Zwarte Piet ook in februari gevoerd worden zonder de druk van de aankomende stoomboot. Dit zou de inhoud van het debat waarschijnlijk ten goede komen. Maar feit is dat in februari niemand ge├»nteresseerd is in Zwarte Piet. Op dat moment maken wij ons druk om schaatsprestaties en tekort aan strooizout. Dit gegeven verklaart de lage de opkomst bij de lijsttrekkersdebatten en bij de verkiezingen. Bij het CDA bracht slechts 22% van de leden een stem uit. Wanneer deze verkiezing begin april zou plaatsvinden - in aanloop naar de Europese verkiezingscampagne - zou dit percentage gegarandeerd hoger zijn. 
 

Lijsttrekkers zonder programma

Op dit moment vinden binnen de PvdA de lijsttrekkersdebatten plaats. Parallel hieraan kunnen leden commentaar geven op het concept-verkiezingsprogramma van de partij voor de Europese verkiezingen. Maar beide processen lijken los van elkaar te staan. De kandidaat-lijsttrekkers hebben niet meer invloed op het concept-programma dan het gemiddelde lid. De lijsttrekkersdebatten gaan ook niet echt over het concept-programma. En dat is vreemd. Wat mij betreft zijn er twee opties. De eerste is dat de partij eerst een verkiezingsprogramma vaststelt om er vervolgens een geschikte kandidaat bij te vinden. In dat geval draait de lijsttrekkercampagne om de vraag wie het beste in staat is om het vastgestelde verkiezingsprogramma uit te dragen. De tweede optie is dat er eerst een lijsttrekker gekozen wordt die tijdens zijn campagne duidelijk kan maken wat hij in het verkiezingsprogramma wil hebben staan. Eenmaal gekozen wordt hij voorzitter van de programmacommissie. In dat geval draait de lijsttrekkercampagne om de vraag wie voor de leden de meest aansprekende boodschap heeft. Dit lijkt mij de beste keuze omdat de campagne dan inhoudelijk ook ergens om gaat. Maar op dit moment is het vlees nog vis. Inhoudelijk hebben de debatten geen enkele relevantie. Bij andere partijen gaat dit overigens niet beter.
 

Debat met verbod op verschillen

De essentie van ieder debat is een duidelijk en relevant meningsverschil. Juist door deze verschillen te duiden en uit te vergroten, bied je de bezoeker aan het debat die uiteindelijk een keuze moet maken de mogelijkheid om te zien waar hij tussen kan kiezen. Dit is zijn belangrijkste behoefte. In de praktijk blijkt echter dat binnen een partij alles erop gericht is om tijdens de interne lijsttrekkerverkiezing zo ver mogelijk weg te blijven van meningsverschillen. Dit kan immers onrust veroorzaken binnen de partij en dat is volgens de partijtop niet goed voor het imago. Deze houding is funest voor een goede campagne. De hele lijsttrekkercampagne zou er juist op gericht moeten zijn om uit te vergroten waar de verschillen tussen de kandidaten liggen. Zij zouden maximaal moeten worden uitgedaagd om elkaar het vuur aan de schenen te leggen. Al is het maar omdat de uiteindelijke kandidaat tijdens de echte campagne zichzelf continu zal moeten verdedigen en het standpunt van andere partijen zal moeten aanvallen. Je bent als partij op zoek naar diegene die dat het beste kan. De interne verkiezingscampagne biedt hier voor een geweldige kans. Kijk naar de Verenigde Staten. In aanloop naar de Presidentsverkiezingen vindt een keiharde en openbare interne strijd plaats om wie de kandidaat namens de partij mag zijn die het opneemt tegen de andere partij. De centrale vraag daarbij is welke kandidaat het meest geschikt is om de andere partij te verslaan. Dat is immers het uiteindelijke doel. De interne verkiezingsstrijd heeft daarmee een belangrijke functie op weg naar de echte verkiezingen.
 
De conclusie is dat steeds meer van onze politieke partijen de juiste keuze maken door interne lijsttrekkerverkiezingen te organiseren. De volgende stap is om de deze ook echt serieus te nemen en in te zien dat ze een belangrijke functie kunnen hebben op weg naar electoraal succes!
 

Gerelateerde diensten