Sluiten

Ontvang gratis overtuigtips

Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer

Ik ontvang graag:


Ongeldige invoer

Nieuwsuurdebat zal opkomstpercentage EP-verkiezingen niet doen stijgen

Nieuwsuurdebat zal opkomstpercentage EP-verkiezingen niet doen stijgen
Vanavond trapte Nieuwsuur af met het eerste debat tussen de lijsttrekkers van acht partijen die meedoen aan de verkiezingen voor het Europees Parlement. Vanuit Maastricht moest de kiezer warm gemaakt worden voor de tweede verkiezing van dit jaar en duidelijkheid krijgen over wat de grote meningsverschillen tussen de deelnemende partijen zijn en waar de partijen voor staan. Het oordeel moet zijn dat beiden niet echt gelukt zijn. Na anderhalf uur was de kijker niet veel verder geholpen. Teveel onderwerpen en onduidelijke standpunten. Laten we daarbij voorop stellen dat het ook moeilijk is om de complexe werkelijkheid van de Europese politiek met vaak abstracte vraagstukken inzichtelijk te maken voor een breed publiek. Maar toch. Een paar observaties.
 

Stellingen

Er werd gedebatteerd aan de hand van een viertal stellingen. Een goed vertrekpunt want stellingen kunnen een debat goed afbakenen en een meningsverschil blootleggen. Om met dat laatste te beginnen; het meningsverschil werd niet echt duidelijk. Bijvoorbeeld bij de laatste stelling ‘Vrije migratie hoort niet bij Europa’ vroeg presentator Twan Huys  zich halverwege vertwijfeld af of hij nu goed begreep dat iedereen het met deze stelling eens was. Dat wilde vervolgens niemand bevestigen noch ontkennen. Als de deskundige politici deze helderheid al niet kunnen scheppen, wat verwacht men dan van mij als kiezer? De belangrijkste oorzaak van deze onduidelijkheid was dat debatterende politici niet gedwongen werden om kleur te bekennen bij de stelling. ‘Bent u voor of tegen?’, en dan vasthouden totdat er gekozen is. Maar de stellingen boden de debaters ook redelijk wat ruimte om te ontsnappen aan een keuze. De stelling ‘Het Europees Parlement moet een echt parlement worden met echte macht’ blinkt niet uit in concreetheid. De discussie zweefde van de maandelijkse verhuizing naar Straatsburg tot de mogelijkheid van het heffen van belastingen. En tussendoor moesten we het ook nog even hebben over de salarissen van Europarlementariërs. En dan noem ik nog niet eens alle onderwerpen die binnen deze stelling aan bod kwamen. Een goed debat begint met het maken van een  heldere stelling waar aan wordt vastgehouden en die een duidelijk meningsverschil blootlegt. Eigenlijk kwam alleen de eerste stelling redelijk uit de verf: ‘Nederland moet uit de Euro stappen’. PVV voor, SP voor een ‘zachte landing’ en dus ook voor, VVD tegen en D66 tegen. Daar kan de kijker wat mee. 
 

Onbekende sprekers

Grote handicap bij dit debat was dat de acht lijsttrekkers voor het overgrote deel van de kijkers redelijk tot totaal onbekend zijn. Dit maakt het debat tot een zoekplaatje. Wie is die man of vrouw ook alweer? Natuurlijk werd iedereen regelmatig bij naam en partijnaam genoemd en verscheen dit ook af en toe in beeld maar toch is dat niet voldoende. Wanneer ik naast het feit dat het onduidelijk is waar de partij nu precies voor staat mijzelf ook nog eens de vraag moet stellen welke partij nu eigenlijk aan het woord is wordt het wel heel complex. Los van deze onduidelijkheid kost het ook wat tijd om aan sprekers te wennen. Bij een ‘normaal’ lijsttrekkersdebat ken je de sprekers. Die zie je immers avond aan avond aan je voorbij trekken in nieuwsprogramma’s. Dat geeft wat meer rust om naar de inhoud te luisteren. Maar bij dit debat was de kijker toch continu met twee dingen tegelijk bezig: kennismaken met de spreker en met de inhoud. Het is bijvoorbeeld even wennen om de PVV-verkiezingsboodschap opeens uit de mond te horen van iemand anders dan Geert Wilders. Niet alleen de persoon was anders maar opeens had de boodschap ook een andere toon. Hetzelfde geldt voor de andere partijen.
 

De kiezer

Goed was dat Nieuwsuur er voor had gekozen om ook burgers vragen te laten stellen. Niet alleen zijn dit vaak herkenbare vragen voor de kijker thuis maar over het algemeen leidt het ook tot andere en duidelijkere antwoorden bij de politici. Belangrijk is dan wel dat de debatleider er voor zorgt dat de vraag ook echt beantwoord wordt! Het moet niet zo zijn dat de vraag slechts een opmaat is naar een algemeen verhaal van de politicus waarna de vragensteller uit beeld verdwijnt. Een aantal keren ging het vanavond redelijk goed en ontstond er iets van interactie tussen politicus en vragensteller. Maar af en toe had de vraag net zo goed door Twan Huys of Marielle Tweebeeke gesteld kunnen worden en voegde het weinig toe. Het wachten is nog steeds op het eerste echte ‘Town Halldebat’ in Nederland naar Amerikaans concept waarbij politici enkel en alleen vragen afgevuurd krijgen door burgers!
 
Al met al zal het opkomstpercentage op 22 mei geen boost hebben gekregen door het debat van vanavond. Het miste concreetheid en bevlogenheid. De kijker zal er niet echt warm van zijn geworden. Maar nogmaals, het is ook een moeilijke puzzel om van een Europees verkiezingsdebat iets goeds en tegelijkertijd aantrekkelijks te maken.
 

Gerelateerde diensten