Sluiten

Ontvang gratis overtuigtips

Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer
Ongeldige invoer

Ik ontvang graag:

Ik wil:


Ongeldige invoer

Mona Keijzer; de Thatcher van het CDA?

De CDA 'primaries' zijn in volle gang. Uit een peiling van het programma Een Vandaag bleek gisteren dat Van Haersma Buma op dit moment kan rekenen op 50% van de stemmen binnen zijn partij, gevolgd door Marcel Wintels (17%) en Mona Keijzer (16%). Henk Bleker en Liesbeth Spies staan op 5% en Madeleine van Toorenburg staat onderaan met 4% van het CDA-electoraat achter zich. Dit mag gerust spectaculair genoemd worden.

Hoe is het mogelijk dat de voor het brede publiek onbekende Keijzer en Wintels binnen een week met kop en schouders uitsteken boven de in de huiskamer bekende Bleker en Spies? En waarom vormt Keijzer de belangrijkste bedreiging voor Buma?

Buma is establishment

Dat Van Haersma Buma het goed doet in de peilingen is niet zo vreemd. Een bekend gezicht en een man die - in ieder geval in de beeldvorming - verantwoordelijkheid heeft genomen toen het er op aan kwam, als mederegisseur van het 'Kunduz'-akkoord. Daarnaast past zijn uitstraling uitstekend bij het CDA. Degelijk, ervaren en betrouwbaar en van het kaliber 'doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg'. Tegelijkertijd is dat zijn grootste zwakke plek. Het is voor hem moeilijk om geloofwaardig echte vernieuwing te prediken. Daarvoor is hij te veel onderdeel van de gevestigde orde. En een goed deel van de CDA-kiezer wil juist wat nieuws. Vandaar dat Bleker en Spies slecht scoren. Zij vallen in de beeldvorming in dezelfde categorie als Buma: het establishment. En daar ligt een enorme kans bij de nieuwkomers Wintels en Keijzer. Zij hebben de mogelijkheid om geloofwaardig een ander en nieuw geluid te laten klinken. Een geluid waar velen binnen de partij van dromen. 'Wilt u echte verandering? Stem dan op mij!'

Keijzer is 'change!'

Mona Keijzer heeft de beste papieren om Buma serieus te laten zweten. Ze is een vrouw en een nieuw gezicht. Bij Pauw en Witteman kreeg zij gisteren de vraag voorgelegd of zij zich realiseerde dat zij feitelijk kandideert om minister president van ons land te worden en of de overstap van wethouder te Purmerend naar deze nieuwe functie wellicht niet wat groot is. 'Met die vraag houd ik mij op dit moment niet bezig' antwoordde zij kordaat. Hetzelfde lijkt voor de CDA-kiezer te gelden. Die is vooral op zoek naar zelfvertrouwen na de electorale dreun in 2010 en het debacle met de PVV. De centrale vraag is wie dat zelfvertrouwen aan de partij kan teruggeven. Wanneer Keijzer het spel goed speelt kan zij een serieuze bedreiging voor Buma zijn in een tweede ronde met deze troef in handen. Ze moet zorgen dat ze de verpersoonlijking van de hunkering naar een frisse wind binnen de partij wordt. Weg met de zelfkastijding binnen de partij over het verleden. Met een schone lei en vol vertrouwen de blik vooruit. Dat is waar de leden naar verlangen! Zo trok nieuwkomer Margareth Thatcher halverwege de jaren '70 de Conservatieve Partij uit het slop. Na tien jaar schandalen en oppositie was zij het onverwachte en frisse gezicht dat vertrouwen en richting gaf.

Een verkiezing gaat uiteindelijk om een heldere keuze tussen twee uitersten. In dit geval staat aan de ene kant in ieder geval het vertrouwde establishment in de persoon van Van Haersma Buma. Vacant is de positie van de frisse hoop van de toekomst. Mijn advies aan Keijzer is om snel wat oude beelden uit het Verenigd Koninkrijk te gaan bestuderen en er lering uit te trekken!

Gerelateerde diensten